เขตเส้นศูนย์สูตร

   พื้นที่แถบเส้นศูนย์สูตรส่วนใหญ่จะมีลักษณะอากาศแบบศูนย์สูตร แสงอาทิตย์จะส่องตรงดังนั้นจึงมีลักษณะภูมิอากาศร้อนและฝนตกชุก เพราะความร้อนจากดวงอาทิตย์ทำให้น้ำระเหยเป็นจำนวนมาก อากาศที่ชื้นและร้อนนั้นจะลอยตัวสูงขึ้นและเย็นตัวลงกลายเป็นเมฆขนาดใหญ่ที่ก่อพายุได้ เขตศูนย์สูตรจึงเป็นพื้นที่เดียวที่ฤดูกาลไม่เปลี่ยนแปลง

ภูมิภาคส่วนใหญ่ในเขตศูนย์สูตรจะปกคลุมด้วยป่าทึบ หรือป่าดงดิบเขตศูนย์สูตรหรือป่าฝน มีพันธุ์ไม้เนื้อแข็งนับร้อยๆชนิดอยู่กันอย่างแน่นหนา เช่น ต้นมะฮอกกานี ต้นพะยูง และต้นมะเกลือ ต้นไม้ในป่าดงดิบจะขึ้นกันอย่างหนาแน่นทำให้ต้องแข่งกันสูงเพื่อได้รับแสงอาทิตย์ได้มาก ต้นไม้เหล่านี้จะสูงและแผ่กิ่งก้านสาขาให้กว้างเพื่อที่จะได้รับแสงอาทิตย์ให้ได้มากที่สุด เรือนยอดของต้นไม้จะมีใบหนาทึบซึ่งจะกั้นแสงไม่ให้ส่องถึงพื้นดินเรียกว่า ทิวไม้

นอกจากนี้ยังมีต้นไม้ซึ่งเรือนยอดจะโผล่เหนือทิวไม้เรียกว่า ต้นไม้ยักษ์ บริเวณใต้ทิวไม้อากาศในป่าจะมีความชื้นสูงและร้อนอบอ้าวต้นไม้ที่ปกคลุมพื้นที่ป่ามักจะมีใบที่ใหญ่เพื่อได้รับแสงอาทิตย์ได้มากที่สุดผิวของใบจะมัน ปลายใบจะแหลมเรียกว่า ปลายหยาด เพื่อให้น้ำฝนไหลจากใบได้ดี บริเวณป่าชื้นจะมีซากเน่าของพืชที่สลายและมีราขึ้น ถ้าต้นไม้ใดต้นหนึ่งล่มลง ต้นไม้ใหม่ที่อยู่ในบริเวณนั้นจะแข่งขันกันโตแข่งกันสูง เพื่อให้ได้แสงอาทิตย์มากที่สุด ต้นที่โตเร็วที่สุดจะโตแทนต้นไม้ที่ล้มลง เถาวัลย์ซึ่งเป็นพืชไม้เลื้อยจะเกาะเกี่ยวต้นไม้ที่อายุน้อยและโตไปพร้อมกัน

 

Author: adminsboss